زهرا خسروی، نویسنده کتاب «باغ گلها» گفت: قصد دارم داستان های دیگری نیز با محوریت مفاهیم اخلاقی و مذهبی بنویسم که بتوانند به رشد فکری و معنوی کودکان کمک کنند. باور دارم این نوع داستانها میتوانند پایههای یک جامعه بهتر را بسازند.
به گزارش Specialized Association for Children and Media زهرا خسروی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، درباره اینکه چه چیزی او را به نوشتن کتاب «باغ گلها» ترغیب کرد، گفت: دغدغه من از نوشتن این کتاب، انتقال مفاهیم اخلاقی و مذهبی از جمله عمیق انتظار و امید به نسل جدید بود. میخواستم با زبانی ساده و داستانی جذاب، اهمیت صبر و همدلی در زمانهای سخت را نشان دهم.
او درباره اینکه چرا گل نرگس را بهعنوان شخصیت اصلی انتخاب کرده است، بیان کرد: ایده این داستان از نیاز به بیان مفهومی مانند انتظار منجی بهشکلی ملموس برای کودکان شکل گرفت. گل نرگس بهعنوان نمادی از انتظار و امید انتخاب شد؛ چراکه نام آن با مفهوم امام زمان (عج) پیوند دارد و حس لطافت و استقامت را القا میکند.
این نویسنده در مورد پیام اصلی این داستان برای کودکان گفت: پیام اصلی داستان این است که در دوران غیبت امام زمان (عج)، باید امید خود را حفظ کنیم، باهم متحد باشیم و در مقابل سختیها استقامت کنیم. انتظار، فقط نشستن و نگاهکردن نیست؛ بلکه عمل و همکاری برای ساختن جامعهای بهتر است.
خسروی در پاسخ به این سوال که «چرا در این داستان، نقش گل نرگس بهعنوان راهنما و مشوق گلهای دیگر برجسته است؟» عنوان کرد: گل نرگس، نماد فردی است که در زمان انتظار، مسئولیتپذیری و رهبری میکند. او به گلهای دیگر یادآوری میکند که با امید و اتحاد، میتوان بر مشکلات پیروز شد و به نور و روشنایی رسید. این رویکرد، تصویری از نقش منتظران در جامعه است.
این پژوهشگر حوزه ادبیات کودک و نوجوان در مورد چالشهایی که در نوشتن این کتاب داشته است، گفت: یکی از چالشهای اصلی، یافتن زبانی بود که هم برای کودکان جذاب باشد و هم بتواند مفاهیم عمیق مذهبی را بهشکلی ساده و قابل فهم بیان کند. با کمک تصویرگری جذاب و انتخاب شخصیتهایی که برای کودکان آشنا هستند، این چالش را پشت سر گذاشتم.
نویسنده کتاب «باغ گلها» درخصوص واکنشهای مخاطبان به این کتاب، توضیح داد: خوشبختانه بازخوردها بسیار مثبت بوده و والدین و معلمان از اینکه کتاب توانسته مفهوم انتظار و همبستگی را به شکل داستانی به کودکان انتقال دهد، ابراز رضایت کردهاند. کودکان نیز با شخصیتهای داستان ارتباط برقرار کرده و از خواندن آن لذت بردهاند.
خسروی توصیهای نیز برای نویسندگان جوان داشت که میخواهند به حوزه ادبیات کودک و نوجوان بپیوندند: پیشنهاد من این است که همیشه با کودکان در تعامل باشند، از دنیای آنها الهام بگیرند و بهدنبال بیان مفاهیم عمیق به زبانی ساده باشند. مطالعه و تحقیق درباره نیازهای نسل جدید و تجربههای جدید نوشتاری نیز بسیار کمککننده است.
او درخصوص اینکه قصد دارد داستانهای مشابهی در آینده بنویسد، گفت: بله، قصد دارم داستانهای دیگری با محوریت مفاهیم اخلاقی و مذهبی بنویسم که بتوانند به رشد فکری و معنوی کودکان کمک کنند. باور دارم این نوع داستانها میتوانند پایههای یک جامعه بهتر را بسازند.